Men eg har ingenting å sei.
Jo.
Vent.
Eg og Jorunn sitt og vurderar om me skal våga oss ut blant folk eller sitta heima og drikka øl. (Da vanliga med andre ord.) Eg har fått eit oppdrag (som eg tydeligvis tek svært lett på): Eg skal ta kontakt med “han der Kenneth-fyren”. Men me har jo ikkje bestemt oss for kva me skal endo. Åh shit.
I går traff eg Magne og Kjetil utanfor banken. Me køyrde ein haikar heim, sjølv om me ikkje skulle den vegen, så blåste me såpebobler med røyk i. Ein givande dag.
No vil Jorunn prata. Om alt. Eg må gå. Forlata den store, breie. (Internetten.)
Eg ville jo berre kommentera Mads sitt, men so skjer detta. Fanga av den store, breie internetten. Ånei. Skulle aldri ha handla i nettbutikken. Eg vart rett og slett litt overmodig.
